Tańce z bratem Zeno

orle_pióro_normalTo były Mikołajki. Mama wróciła z pracy i powiedziała, że ma dla mnie niespodziankę. Myślałam, że pojedziemy po prezenty i na lody, ale zatrzymałyśmy się przed Muzeum Kultury Kurpiowskiej.

Kiedy weszłam, zdziwiłam się, bo muzeum wyglądało inaczej niż na co dzień albo w Noc Muzeów. Zobaczyłam wachlarze, rzeźby, litery japońskiego alfabetu, zdjęcia japońskich rodzin i dziwną panią ubraną w kimono. To była pani Ola, która zorganizowała spotkanie.

O 17.00 pani Ola przywitała gości. Na scenę wyszli panowie w strojach kurpiowskich i zaśpiewali.  Zdziwiłam się, co wspólnego ma Japonia z Kurpiami.

Okazało się, że ma – brata Zeno. Brat Zeno naprawdę nazywał się Władysław Żebrowski i urodził się na Kurpiach, niedaleko Czarni, w miejscowości, która nazywa się Surowe. Panowie, którzy występowali mieszkają w Czarni. Na co dzień grają, tańczą i śpiewają w zespole Carniacy.

Brat Zenon Żebrowski wśród dzieci japońskich. Powszechna szkoła misyjna w Haiki, 1935 r. Źródło zdjęcia: Ilustrowany Kurier Codzienny/ obecnie: Narodowe Archiwum Cyfrowe

Brat Zenon Żebrowski wśród dzieci japońskich. Powszechna szkoła misyjna w Haiki, 1935 r. Źródło zdjęcia: Ilustrowany Kurier Codzienny/ obecnie: Narodowe Archiwum Cyfrowe

Pan Witek Kuczyński jest kierownikiem zespołu i powiedział na spotkaniu, że brat Zeno to bardzo ważny człowiek dla niego i jego kolegów. Chcieliby, żeby inni ludzie też o nim pamiętali i dlatego założyli Kapelę Brata Zenona. Brat Zeno wyjechał do Japonii i tam pomagał dzieciom, ludziom chorym i tym, którzy nie mieli domu. Kapela Brata Zenona opowiada o jego życiu i gra muzykę, która jest trochę podobna do japońskiej i trochę do kurpiowskiej.

Bardzo mi się podobał występ kapeli i powiedziałam mamie, że też chciałabym być w takim zespole. Dwa miesiące później zaczęłam chodzić na zajęcia do pani Ali i pana Jurka, do zespołu tańców ludowych „Ostrołęka”. Dwa lata uczyłam się tańczyć i występowałam na koncertach.

Moja mama mówi, że to zabawne, że dzięki bratu Zeno, który mieszkał w Japonii, zaczęła się moja przygoda z tańcem na Kurpiach.

Adrianna Ponichtera kl. III
Szkoła Podstawowa nr 4
im. I Dywizji Tadeusza Kościuszki w Ostrołęce

Praca nagrodzona w IV Ostrołęckim Konkursie Literackim „O Orle Pióro”. Ilustracje pochodzą od redakcji.

Autorzy publikujący w serwisie Rozmaitosci.com korzystają z prawa do wolności wypowiedzi i swobody wyrażania opinii a także prawa do krytyki. Publikowane artykuły zawierają osobiste poglądy autorów, które w wielu przypadkach nie są tożsame ani nawet zbieżne z poglądami wydawcy.