Nauczyciel o twórczych pasjach

Jerzy przez wiele „emeryckich lat” wykazywał duży potencjał myśli twórczych. Opracował wiele interesujących zapisów dotyczących ludzi i wydarzeń związanych z Ostrołęką i Kurpiowszczyzną oraz z losami swojej rodziny. Szkoda, że te cenne dokumenty dla historii regionalnej, pozostają w rękopisach. Dobrze byłoby pomyśleć o opublikowaniu przynajmniej niektórych rękopisów, co wzbogaciłoby naszą kurpiowską historię i ucieszyłoby Jerzego i pozwoliło mu radośniej przeżywać jesień życia.

Jerzy Kochanek – rocznik 1937, wychowywał się w rodzinie chłopskiej w Zabrodziu k. Ostrołęki. Przez kilka lat uczył się w pobliskiej Ostrołęce: w Szkole Podstawowej nr 1 im. S. Jachowicza, a następnie w Państwowym Koedukacyjnym Liceum Pedagogicznym. Po uzyskaniu kwalifikacji pedagogicznych (1956 r.), przez jeden rok uczył w Szkole Podstawowej w Krysiakach, a potem odbywał 11 Trzemkowki Kochanek Jerzyzasadniczą służbę wojskową w Orzyszu. Po powrocie do „cywila” znów podjął pracę w szkolnictwie. Przez wiele lat pełnił funkcje kierownika w następujących szkołach wiejskich: Dąbrowach, Kamionowie, Golance, Łęgu Przedmiejskim, Kurkowie, Jakaci Dworskiej i Pniewie. W trakcie pracy zawodowej, w trybie zaocznym uzupełnił swoje kwalifikacje, najpierw Studium Nauczycielskie w Ciechanowie, a następnie  Uniwersytet w Białymstoku, gdzie uzyskał stopień magistra filologii polskiej. Po uzyskaniu wyższego wykształcenia, przeniósł się wraz z rodziną do Ostrołęki. Przez szereg lat (1983-1992) pracował w Zespole Szkół Zawodowych nr 1 jako wychowawca internatu i nauczyciel języka polskiego. W 1992 r. odszedł na emeryturę.

Będąc przez wiele lat kierownikiem wiejskich szkół, był troskliwym gospodarzem. Między innymi przeprowadził gruntowny remont szkoły w Pniewie i Jakaci Dwornej. Jednocześnie stale angażował się w doskonalenie pracy dydaktyczno-wychowawczej. Organizował koła zainteresowań, wycieczki krajoznawcze, zbiórki harcerskie i wiele innych form zajęć pozalekcyjnych. Umiał zjednoczyć i przyciągnąć rodziców do współpracy. Pomimo niełatwej sytuacji starał się swoim uczniom odsłaniać liczne tematy zakazane w PRL. Przez dłuższy czas uczestniczył w terenowych badaniach językoznawczych w okolicach Jedwabnego, Stawisk i Radziłowa, prowadzonych przez prof. Witolda Doroszewskiego, w pracach Klubu „Seniora” w Białymstoku. A kiedy nastąpił powiew wolności odważnie włączył się w miarę swoich możliwości w przemiany ustrojowo-polityczne. Wstąpił do nowopowstałego Związku NSZZ „Solidarność Nauczycieli”. W rodzącej się nowej Polsce wspierał kampanie wyborcze do władz samorządowych i do Sejmu. Udzielał się też w działalności Towarzystwa Przyjaciół Ostrołęki, Ostrołęckiego Towarzystwa Naukowego i nowo powstałego Związku Kurpiów.

Jerzy już od ponad 20 lat jest emerytem. Podobnie jak dawniej tak i obecnie twórczo wypełnia czas. Często sięga po pióro. W 2002 r. zadebiutował jako poeta wierszem „Dąb” na łamach czasopisma „Kurpie”. Jest nie tylko poetą, ale także wnikliwym znawcą twórczości licznej grupy pisarzy ze środowiska ostrołęckiego. Opracował szereg recenzji zawierających wiele trafnych konstatacji o twórczości tychże pisarzy. Między innymi o tomie wierszy i opowiadań Czesława Parzycha pt. „W pajęczynie życia”, wydanym w 2008 r. napisał: Cały zbiór liryków to głównie refleksje natury osobistej twórcy, obserwującego i przeżywającego rzeczywistość otaczającego świata. Natomiast opowiadania pomieszczone w tymże tomie określił: To piękny zbiór zapisów ludzkiego losu, jakże skomplikowanego. Od dłuższego czasu Jerzy zajmuje się twórczością Józefa Bułatowicza. Zebrał na ten temat ogrom materiału. Niedawno opracował obszerny szkic o jego aforyzmach, który został opublikowany w 2012 r. na łamach „Zeszytów Wyszkowskich” nr 6.

Rodak z Zabrodzia, długoletni nauczyciel, wyborny znawca twórczości pisarzy związanych z Kurpiowszczyzną, został uhonorowany Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz nagrodami Kuratora Oświaty i Dyrektora Szkoły. Niedawno otrzymał od Prezydenta RP Medal „Za długoletnie pożycie małżeńskie”.

Stanisław Pajka

Autorzy publikujący w serwisie Rozmaitosci.com korzystają z prawa do wolności wypowiedzi i swobody wyrażania opinii a także prawa do krytyki. Publikowane artykuły zawierają osobiste poglądy autorów, które w wielu przypadkach nie są tożsame ani nawet zbieżne z poglądami wydawcy.