„Jestem dumny ze swojej rodziny, najbardziej zainteresowało mnie…”

Mam na imię Kasper, jestem uczniem klasy czwartej Szkoły Podstawowej nr 1 w Ostrołęce. W mieście tym mieszkam od czterech lat. Urodziłem się w Luton w Wielkiej Brytanii i do szóstego roku życia tam mieszkałem. W Ostrołęce urodziła się i wychowała moja mama, dlatego postanowiliśmy się tu wprowadzić, dopóki tata nie skończy budowy domu i nie przeniesiemy się do Poznania. Ale nie o tym chcę pisać, lecz o mojej rodzinie, o moich rodzicach i kochanych dziadkach. 

To właśnie oni uczą mnie jak szanować i kochać ludzi, i zwierzęta. To oni mnie przytulają i to w ich ramionach zawsze odnajduję bezpieczeństwo, kiedy jest mi szczególnie potrzebne. Zawsze uczą mnie i pokazują, jak być dobrym człowiekiem. Jak zachowywać się przy stole i jakich słów używać. Mama zawsze określa je jako magiczne słowa, czyli: „proszę”, „przepraszam’’, „dziękuję”, „dzień dobry” i ,,do widzenia”. Choć one wydają się takie proste, to bywa, że nie zawsze o nich pamiętam. Jestem bardzo dumny z tego, że mogę należeć do mojej rodziny, że każdy siebie wzajemnie wspiera, pomaga sobie i szanuje.

Moja mama jest osobą ciepłą, miłą, do niej najczęściej zwracam się, kiedy mam kłopoty. Zawsze znajdzie czas na zabawę, na wytłumaczenie mi zadań, których nie zrozumiałem na lekcji. Jest zawsze przy mnie, kiedy jestem chory. Pociesza mnie, gdy jest mi smutno. Jest najlepszym słuchaczem w moim domu i osobą, której powierzam swoje sekrety.

Jestem też bardzo dumny z mojego taty, który musi pracować za granicą. Wiem, że jest mu ciężko być tam samemu. Choć jest zapracowany znajduje czas na codzienne rozmowy z nami. Pociesza mnie i rozbawia przez telefon, a kiedy przyjeżdża do Polski, choć jest bardzo zmęczony podróżą, zostawia walizki na korytarzu i od razu biegnie, żeby się ze mną bawić.

Moi kochani dziadkowie, choć tak dużo przeszli w życiu, zawsze są uśmiechnięci. Uwielbiam wskakiwać wieczorami na kanapę i wysłuchiwać opowieści dziadka o wojnie i o dawnych czasach. Dziadek jest zawsze taki pogodny i dobry, choć w swoim życiu przeszedł tak dużo. Został osierocony, gdy był małym chłopcem i miał bardzo ciężko w życiu, a i tak jest najbardziej uśmiechniętym członkiem naszej rodziny. Babcia natomiast jest najlepszą kucharką na świecie. To właśnie ona uczy mnie wiary w Boga i szacunku do ludzi starszych.

Jestem dumny z tego i dziękuję rodzicom, że mogę mieszkać obecnie z dziadkami, od których czerpię radość życia. Babcia zawsze powtarza słowa, że ,,Ludzie w tych czasach przeceniają to, kim nie są, a nie doceniają tego, kim są” a ja bardzo jestem dumny z moich dziadków i kocham ich takimi, jakimi są.

Ostatnio, kiedy robiłem drzewo genealogiczne, najbardziej zainteresowało mnie nazwisko mojego dziadka. On wytłumaczył mi, że ma korzenie austriackie, ale dziejów swojej rodziny nie zna, bo u ciotki, u której mieszkał, nie rozmawiano nigdy o tym. Z pamiątek dziadka odgrzebaliśmy stare pożółkłe zdjęcie przedstawiające mężczyznę ubranego w dziwaczny strój. Zupełnie inaczej był ubrany niż mój dziadek czy tata. Fotografia była podpisana Andre Burghardt, 1880 rok. Dziadek wytłumaczył mi, że to jest jego dziadek, czyli mój prapradziadek i w tamtych czasach takie stroje były normalne. Chciałbym kiedyś odszukać rodzinę mojego dziadka, żeby mógł ją poznać.

Jestem także dumny z tego, że każdy w mojej rodzinie mnie wspiera, pomaga mi w rozwijaniu moich zainteresowań, pozwala uczyć się na błędach i dokonywać wyborów, a najbardziej jestem dumny, że szanujemy zdanie innych i każdy problem rozwiązujemy wspólnie. Jestem dumny z tradycji spędzania wszystkich uroczystości wspólnie z rodzicami, dziadkami i całym rodzeństwem mamy. Jest nas wtedy w domu 30 osób. Jestem dumny, że mogę należeć do tej rodziny i nie zamieniłbym jej nigdy na żadną inną.   

Kasper Lesiuk kl. IV

SP 1 im. Stanisława Jachowicza w Ostrołęce 

Autorzy publikujący w serwisie Rozmaitosci.com korzystają z prawa do wolności wypowiedzi i swobody wyrażania opinii a także prawa do krytyki. Publikowane artykuły zawierają osobiste poglądy autorów, które w wielu przypadkach nie są tożsame ani nawet zbieżne z poglądami wydawcy.

podobne wiadomości

Podziel się